آرسنال در برابر اضطراب: چگونه به مبارزه با اضطراب کمک کنیم

اول از همه به شما بگویم که شما تنها نیستید، شما دیوانه نیستید و AF قوی هستید. قوی تر از چیزی که فکر می کنی دوست من. من سال ها با اضطراب دست و پنجه نرم کرده ام و قطعاً با این مبارزه به پایین ترین سطح خود رسیده ام. شما می توانید همه چیز را در مورد داستان اضطراب من آماده کنید. اینجا (این آسیب پذیرترین محتوایی است که تا به حال نوشته ام، اما احساس کردم انجام آن مهم است.)

تعیین محدودیت– بیایید با یکی شروع کنیم که به نظر من بسیار مهم است- تعیین محدودیت این برای مدت طولانی برای من بسیار سخت بود، اما اجازه دهید این را از پشت بام فریاد بزنم: شما باید یاد بگیرید که مرزهای شخصی تعیین کنید. اگر آنها را تنظیم نکنید، دائماً در موقعیت هایی قرار خواهید گرفت که باعث استرس غیر ضروری و اغلب قابل اجتناب می شوند. اگر چیزهای زیادی در بشقاب خود دارید، در انجام کاری احساس راحتی نکنید، یا فکر کنید ممکن است چیزی برای شما محرک باشد. انجامش نده. می دانم که ساده و احمقانه به نظر می رسد، اما تعجب خواهید کرد که چند بار با انجام کارهایی بدون تردید موافقت می کنید که منجر به شکست می شود. چند بار موافقت کرده اید که کاری را انجام دهید و بعد از آن که روز فرا می رسد، قلب شما به شدت می تپد زیرا دیگر نمی خواهید آن کار را انجام دهید؟ اگر فقط 5 دقیقه وقت بگذارید و به جای اینکه فوراً آن را بپذیرید، واقعاً به آنچه آنها می‌خواهند فکر کنید، متوجه می‌شوید که با نه گفتن اولیه، می‌توانید از استرس زیادی خلاص شوید. سعی کنید قبل از تعهد به چیزها واقعاً به آنها فکر کنید تا در آخرین ثانیه یا بدتر از آن تسلیم نشوید. شما برای دلجویی از دیگران با آنها پیش می روید و این باعث می شود همیشه احساس اضطراب کنید.

در مورد شغل شما هم همینطور. تعیین حد و مرز در محل کار برای سلامت روان بسیار مهم است. اگر آنها را تنظیم نکنید، احساس استرس، کار بیش از حد و/یا از دست دادن بهترین بخش های زندگی خواهید کرد. لطفا با خودت اینکارو نکن شما یک زندگی دارید و خیلی سریع می گذرد، بنابراین بسیار مهم است که آن را به طور کامل زندگی کنید. شما باید شروع به مراقبت از خود کنید زیرا هیچ کس دیگری نمی داند که شما بیشتر از خودتان به چه چیزی می خواهید یا نیاز دارید.

یک برنامه زمانبندی تنظیم کنید– یک برنامه زمانی درست کنید و به آن پایبند باشید. می‌دانم که در داستان‌های IGم زیاد در مورد این موضوع صحبت می‌کنم، اما وقتی برنامه‌ام از کنترل خارج می‌شود، اضطراب من بدتر و بدتر می‌شود. من باید در یک ساعت مشخص به رختخواب بروم تا بتوانم در ساعت خاصی از خواب بیدار شوم و وقتی از آن چرخه خارج شدم برای من شب و روز است. پیدا کردن اینکه چه چیزی برای شما بهترین کار را دارد و ساختار روزهای خود را در اطراف خود تنظیم کنید که بسیار کمک می کند. من شخصا سعی می کنم بین ساعت 10 تا 22:30 بخوابم. متر و بین ساعت 4:45 تا 5 صبح از خواب بیدار می شوم. من یک آدم صبحگاهی هستم و وقتی زود بیدار می شوم و روزم را شروع می کنم احساس خیلی بهتری دارم.

SLEEP/CBD– در مورد موضوع خوابیدن، از بچگی مشکل خواب داشتم. من آن ویژگی ناگوار را به ذهن مسابقه‌ای و ناتوانی‌ام در «آرام‌شدن» نسبت می‌دهم. من دائماً در حرکت هستم زیرا باید مشغول باشم، اما نخوابیدن کافی مرا به شدت فلج می کند، بدتر از یک خماری وحشتناک. متأسفانه، من هرگز شانس زیادی برای به خواب رفتن نداشتم و سال ها همه چیز را امتحان کردم: چای موز، ملاتونین، اسطوخودوس روی بالش، شمردن گوسفندان، مطالعه قبل از خواب، ECT و اگرچه همه آنها کمک کردند، اما هرگز به من کمک نکردند. به اندازه کافی.

یادگیری در مورد CBD برای من یک تغییر اساسی بود، هم به دلیل مشکلات خواب و هم به دلیل حملات اضطرابی که به من هجوم آوردند. من قبلاً چندین مارک CBD را امتحان کرده‌ام، اما یکی از مواردی که اغلب استفاده می‌کنم همین است تعادل. بگذارید اولین کسی باشم که بگویم به طور کلی در مورد CBD بسیار شک داشتم. من شک داشتم که کار کند یا خیر، و راستش را بخواهید، از امتحان کردن آن نیز کمی عصبی بودم. من متوجه نشدم که واقعا چقدر شگفت انگیز است تا زمانی که آن را برای خودم امتحان کردم و شک من از پنجره بیرون رفت.

من شروع به استفاده از روغن CBD با طیف کامل برای کمک به خواب کردم و قبل از خواب یک قطره چکان پر از روغن را در دهانم می گذاشتم و آن را با ملاتونین ترکیب می کردم. من به این می‌گویم کوکتل شبانه‌ام. بعد از نیم ساعت آرام، خسته و دوز مصرف می کنم. من همچنین روزانه قبل از پرواز از این قطره ها برای کمک به اضطراب پرواز استفاده می کنم. Equilibria همچنین دارای یک متخصص دوز است که می توانید هنگام خرید محصولاتش، یک به یک رایگان با او برنامه ریزی کنید.

اینها چیزی است که من روزانه مصرف می کنم زیرا به جلوگیری از حملات اضطرابی تصادفی کمک می کند، اما مواقعی وجود دارد که آنها را هر روز مصرف نمی کنم و فقط در روزهایی که با احساس بدی از خواب بیدار می شوم از آنها استفاده می کنم. در حدود 45 دقیقه من بسیار آرام و ذن هستم.

من فقط در مواقعی که برای گرفتگی هایم به آن نیاز دارم از این مومیایی کننده کامل استفاده می کنم، اما برای درد مفاصل و درد عمومی نیز عالی است!

** FYI، مقادیر کمی از THC در این محصولات وجود دارد، اما کمتر از 0.3٪ THC دارد، بنابراین قانونی است و باعث ایجاد احساس مستی در شما نمی شود.

پتوی سنگین– یکی دیگر از چیزهایی که من به شدت توصیه می کنم تهیه یک پتوی وزن است. قسم می خورم این احساس می شود که کسی شما را در آغوش می گیرد و این باعث می شود احساس امنیت و امنیت کنید. ای کاش وقتی تنها زندگی می کردم در دانشکده حقوق این موضوع را می دانستم زیرا به من کمک می کرد! دقیقا همانی که من دارم از آمازون است و هست در اینجا پیوند داده شده است.

بخوانید – خواندن کتاب‌های خودیاری و کتاب‌هایی درباره اضطراب بسیار مفید است، زیرا به شما احساس درک از آنچه را که دارید می‌دهید، به شما نشان می‌دهد که تنها نیستید، و بینش بسیار خوبی در مورد چگونگی مقابله با آن به شما می‌دهد. بدون شک کتاب مورد علاقه من است “اول، ما جانور را زیبا می کنیم” توسط سارا ویلسون اگر به یک نقطه شروع نیاز دارید، من این کتاب را دوست داشتم زیرا واقعاً شما را در سفر پر دردسر او با بیماری روانی راهنمایی کرد و فوق‌العاده قابل ارتباط بود.

در اینجا چند توصیه دیگر نیز وجود دارد:

• اضطراب: هراس از وحشت توسط جاشوا فلچر

• هنر ظریف و لعنت نکردن توسط مارک منسون

• شما تنها نیستید توسط زکری دیوید

• از سرت برو بیرون توسط جنی آلن

ورزش کنید– این ضروری است. سلامت روان و سلامت جسمی دست به دست هم می دهند. شما به خودتان فرصت مبارزه برای سلامت روانی را بدون داشتن سلامت جسمی نمی دهید. وقتی ورزش را به برنامه روزانه خود اضافه کنید، بدن و ذهن شما احساس بسیار بهتری خواهند داشت. این می تواند هر چیزی باشد: پیاده روی، پیاده روی، شنا، رفتن به باشگاه. فقط باید چیزی باشد و باید سازگار باشد.. سخت ترین قسمت شروع است… در ابتدا ممکن است باعث اضطراب شود که فقط از جای خود بلند شوید و بروید، اما زمانی که آن را مجبور به تبدیل شدن به یک عادت کنید، سلامت روان شما به شدت بهبود می یابد. من همیشه فعال بودم و دوست داشتم بدوم یا ورزش کنم، اما وقتی در دانشکده حقوق بودم در سالن بدنسازی آپارتمانم از هوش رفتم و در بیمارستان از خواب بیدار شدم. از آن زمان، من عملاً از رفتن به باشگاه به تنهایی دچار PTSD شدم. توصیه من، اگر اتفاق مشابهی برای شما افتاده است یا اگر به تنهایی رفتن به باشگاه باعث استرس شما می شود، کسی را پیدا کنید که شریک تمرینی شما باشد. نامزدم شریک تمرینی من است. هفته ای 4 یا 5 بار به باشگاه می رویم و او از من حساب می خواهد. من از زمان بازگشت به ورزشگاه متوجه تفاوت زیادی در سلامت روانم شده ام.

امیدوارم این به برخی از شما کمک کند! تمام عشق و آغوشم را برایت می فرستم!